Verslag regiobijeenkomst regio Leiden

160524_regioverslag-300x124.png


Thema: 'WMO, oh gaat dat zo'

Sprekers

Als sprekers hadden we wethouder Jannette Nieboer, wethouder Zorg en Jeugd en Elfrida Visser, coördinator Sociale Team, beiden van de gemeente Waddinxveen. De wethouder benaderde het onderwerp vanuit de overheidsvisie zoals de WMO – Wet Maatschappelijk Ondersteuning - dat voorstaat. De coördinator benaderde het onderwerp vanuit de praktische organisatie en invulling van de hulpvraag.

Politiek

Jannette nam ons in vogelvlucht mee in de historie en betekenis van de WMO. Wat vooral naar voren kwam, was dat de overheid en nu de gemeentelijke overheid voor een flink aantal beleidsterreinen een stap terugtreedt en meer aan de (eigen) maatschappelijke omgeving, als je die hebt, wil overlaten. Een doelstelling is juist die maatschappelijke omgeving te stimuleren en mobiliseren. Tegelijk met alle veranderingen betekent het ook een forse bezuiniging. Afhankelijk van de plaatselijke regelingen en politieke wil, betekent dat meestal wel verandering van de invulling van de huidige hulp, maar indien daar creatief mee omgegaan wordt, wel mogelijkheid voor hulp. Wat zeker anders is geworden dan voorheen, is dat er geen uniforme uitkeringen en of voorzieningen meer zijn voor iedereen in het hele land. Dit kan dus plaatselijke (sterk) verschillen. Aan de andere kant zijn er ook zaken, met name jeugdwerk, die eerder versnipperd waren over verschillende instanties en nu allemaal bij de gemeente zijn neergelegd. Indien gecombineerd achter hetzelfde loket geeft dit zeker meer mogelijkheden en samenhang. Maar dat wordt niet overal zo ingevuld en benut.

Praktijk

Elfrida behandelde het onderwerp door een schets te geven hoe er met de hulpvraag omgegaan wordt, wie welke rol heeft en wat er bij komt kijken. Ondersteund door praktijkvoorbeelden en ingaand op de praktijkvragen van de deelnemers. Het begint ermee, en ze kon niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is, dat je zelf goed moet weten welke hulp je nodig bent, wat je hulpvraag is. Daar vervolgens met de mensen van de gemeente mee om tafel en creatieve oplossingen bedenken.

Een voorbeeld: Geef me nu a.u.b. huishoudelijke hulp want dat geeft me tenminste de ruimte om de noodzakelijke zorg zelf te kunnen geven. Eerder lag dat moeilijk, met een PGB kon je dat nog zelf wat richting geven, omdat dit verschillende taken waren met een verschillende indicatie voor ouder en kind. Als tijdens dat gesprek blijkt dat dit een goede invulling is van de hulpvraag zou een gemeente dom zijn om daar niet in mee te gaan. Immers huishoudelijke hulp is stukken goedkoper dan verpleging/verzorging. Je kunt die oplossing vervolgens altijd evalueren en zo nodig aanpassen.

Ook belangrijk te weten is dat gemeentes verplicht zijn een onafhankelijke ondersteuner aan te bieden voor wie daar behoefte aan heeft. Zo iemand is minder emotioneel betrokken en kan gewoon vragen wat jij misschien niet durft of doet, omdat jij alle inspanning en zorg al zo gewoon vindt en al die dingen ‘gewoon’ doet. Maar het langzamerhand niet meer volhoudt.

Daarnaast, afhankelijk van de gemeente en ook niet verplicht, maar in dit geval Waddinxveen heeft dat wel georganiseerd, is er een vertrouwenspersoon. Een soort ombudsman/-vrouw, waar je terecht kunt wanneer je je onheus, niet serieus behandeld voelt, of als je naderhand zegt dat het gesprek heel anders ie gelopen dan je verwacht had, de uitkomst je overkomen is en daar nog eens op terug wilt komen. En met hulp van diegene ook het gesprek opnieuw aangaat met mogelijk een andere uitkomst. Vraag er desnoods naar in je gemeente of er zo’n iemand is bij wie je daarvoor terecht kunt.

Vanuit de deelnemers werd geconstateerd dat de overgang van allerlei regelingen naar de gemeentes er soms voor kan zorgen dat met name op het gebied van begeleiding, vallend onder jeugdzorg, de overgang van circa 18 jaar naar ouder er een gat kan ontstaan. Elfrida: niet terecht en ook niet nodig, maar niet altijd goed ingevuld, terwijl daar onder kopje begeleiding wel verplichting voor bestaat nu dat van de provincie naar de gemeente is overgebracht. Dit blijkt in nogal wat gemeentes een onderbelicht beleidsterrein te zijn. Kwestie van op de hoogte zijn van de regeling dat de gemeentes daar nu wel verantwoordelijk voor zijn en bedenken dat de aanhouder wint en soms het geluk hebben of afdwingen een goede gesprekspartner te treffen. De sprekers werden bedankt met een flesje wijn en er is nog een flink tijdje nagepraat en onderlinge ervaringen uitgewisseld.


Aantal deelnemers: 15 ouders 
Waddinxveen, 13 april 2016

Han Broeksma